سیزدهم بهمن 89 – مرکز آموزش محمدرسول الله –بیرجند – آسایشگاه گروهان ایمان، ساعت1825

4000 سال پیش گیلکمش قهرمان بابی در مرگ دوست خویش انیکدر :
“تاریک شده ای و صدایم را نمی شنوی به گاه مرگ آیا من هم چون انکیدر نمی شوم ؟ اندوه به قلبم ره می گشاید از مرگ می ترسم”
از امروز می خواهم درباره ی این کتاب (خیره به خورشید – اروین یالوم ترجمه مهدی غبرایی – انتشارات نیکو نشر) و جملاتش بنویسم ، توفیق اجباری خوبی که در بی “کتاب خوبی” این روزهای خدمت ، امیدوارم اولا حوصله ام را کمک کند دوما برای آینده وشاید روزی که به سن اروین (نویسنده کتاب متولد 1931) رسیدم کمکی باشد برای خیره شدن به خورشید ، یا هر زمان که حس کردم Time is Over ذهنم اذیت می کند نگاهی به این نوشته ها بیاندازم و به خاطر بیاورم روزگاری در بیست سالگی و مثلا اوج جوانی یک بار به شدت تمام پنبه های مرگ را زده ام و یاد گرفتم که “وقتی مرگ هست من نیستم و وقتی مرگ نیست من هستم” پس نباید نگران باشم و به لذت زندگی در لحظه بیاندیشم این روزها رویایی ناقص مانده ی زندگی من ، مانند آلیس ( ر ک صفحه 43) نواختن سه تارسیت که “زلف بر باد” را می سازد . بعد از اتمام این روزها(خدمت) حتما روی موسیقی متمرکز خواهم شد . تا حالا خیلی زمینه ها بودکه خواستم تجربه کنم یا دقیق تر بگویم هوس کرده ام که عکاسی کنم ، نقاشی بکشم و….. ولی هرگز برایشان آنطور که باید زحمت نکشیده ام و بقول دکتر هیچ وقت” تخصصی” نشدم و قطعا خیلی از اضطرابهایم ناشی از همین است .
حالا در اواسط این دوره ی آموزش ، این بیست و چند روز، فقط دلم سه تارم را خواسته است و نوای دو دو دو ر ر رر رمی می می فا
بازهم باید بنویسم برای روزهایی که به شهر لعنتی ام برمی گردم و again همه چیز تکراری می شود .

تنها مقدساتم جلسات روانکاویست ، توپ بولینگ را پرتاب می کنم زیر لب ” یا روانکاوی !”

10 امتیاز !

10 امتیاز !

حالا ضربه بعدی دو برابر امتیاز دارد.

سربازی حکم همین ضربه 10 امتیازی را دارد ، به خودی خود چیزی اضافه تر از یک ضربه نیست بلکه ضربه بعدی است که ارزشی دوبرابر دارد .
به روزهای بعد از خدمت فکر می کنم و جلسات روانکاوی، اینکه چقدر “لحظه ی ناب” خواهم داشت ! به لذت حلاجی شان با دکتر ، به آن نیمای حقیقی که مشتهایش بر دیوار می نشیند و …

مشمول گرامی با تشکر از پیوستن شما به نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران خواهشمند است راس ساعت 7 صبح روز 18 دی 89 به آدرس زیر مراجعه ….

حالا می دانم چرا همه چیزهای بی اهمیت در خاطرم میماند !
حالا می دانم آن مشتی که هرزگاهی برای دیوار فرود می آید…
حالا می دانم چقدر فراری ام از مسئولیت ها ، آدمها ….
حالا می دانم چرا این همه از این شاخه به آن شاخه می پرم

و خیلی چیزها که هنوز باید بفهم و شاید بنویسم !

مرتبط :
جادوی کچ
نام روزگار ما

این سه شنبه باید اتفاقی بیفتد …. حداقل باران ببارد !

مقطع تحصیلی : پیش دانشگاهی

رشته تحصیلی : ریاضی فیزیک

وضعیت تحصیلی : فازغ التحصیل (قبول)

تاریخ فراغت از تحصیل : 87/03/31

نوع درخواست : اعزام

تاریخ تزریق واکسن :89/06/15

مشمول از نظر پزشکی سالم است ؟  ت ن ه ا س ت

دنبال دکمه استپ و پاوز نیستم فقط می خواهم یک جایی از این فیلم بلند لعنتی ام هنرپیشه فریاد بزند آهای آقای دیوثها ، آقای خدا  امیدوارم وجود داشته باشی که اگر غیر این باشد … بدجور باخته ام بدجور !

باشی فقط به تو باخته ام و نباشی به همه ی این آدمهای دور و برم …. همه ی آنهایی که حالشان بهتر از من است .

کنعان رو هم دیدی؟